Wambierzyce to znana od wieków miejscowość pielgrzymkowa. W tutejszej bazylice przechowywana jest cudami słynąca figura Matki Bożej z Dzieciątkiem.
Pierwszy cud miał tu miejsce około 1218 r. Ociemniały Jan z pobliskiego Ratna siadał często pod lipą w okolicy, gdzie dziś wznosi się wambierzycka bazylika, i modlił się żarliwie o odzyskanie wzroku, prosząc przy tym o jałmużnę. Zwykle zabierała go do domu córka, lecz pewnego dnia postanowił wrócić sam. Uderzył głową w lipę tak mocno, że upadł na ziemię i zaczął krzyczeć z bólu, jeszcze bardziej prosząc Boga o odzyskanie wzroku. I stał się cud! Nagle na lipie zobaczył wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem na prawej ręce, otoczony nimbem – tak zdarzenie to opisywał wybitny historyk hrabstwa kłodzkiego, ksiądz Jozef Kögler. Wieść o cudzie rozeszła się po okolicy lotem błyskawicy.
Jan z wdzięczności za to niezwykłe widzenie polecił wyrzeźbić figurkę przedstawiającą Matkę Bożą. Umieszczono ją w dziupli starej lipy. Odtąd ludzie zaczęli gromadzić się przed nią na modlitwie. Przybywali nawet z daleka. Inna wersja tej opowieści mówi, że ociemniały Jan modlił się przed figurką Matki Bożej z Dzieciątkiem umieszczoną na lipie. I wtedy to odzyskał wzrok.
Spragnionych cudu uzdrowienia przybywało. Najpierw u stóp starej lipy ustawiono kamienny ołtarz, a obok – kropielnicę i lichtarz, które obecnie można zobaczyć w krużganku bazyliki. W latach 1715-1723 wzniesiono okazały barokowy kościół, podniesiony w 1936 r. przez papieża Piusa XI do godności bazyliki mniejszej. Figurkę Maki Bożej z Dzieciątkiem, datowaną na XIV w., umieszczono w ołtarzu głównym. Ma ona zaledwie 28 cm wysokości. Od 1980 r. nosi korony papieskie i tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin. W krużgankach eksponowane są liczne wota składane w podzięce za uzdrowienie przez chorych.
Pierwszy cud miał tu miejsce około 1218 r. Ociemniały Jan z pobliskiego Ratna siadał często pod lipą w okolicy, gdzie dziś wznosi się wambierzycka bazylika, i modlił się żarliwie o odzyskanie wzroku, prosząc przy tym o jałmużnę. Zwykle zabierała go do domu córka, lecz pewnego dnia postanowił wrócić sam. Uderzył głową w lipę tak mocno, że upadł na ziemię i zaczął krzyczeć z bólu, jeszcze bardziej prosząc Boga o odzyskanie wzroku. I stał się cud! Nagle na lipie zobaczył wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem na prawej ręce, otoczony nimbem – tak zdarzenie to opisywał wybitny historyk hrabstwa kłodzkiego, ksiądz Jozef Kögler. Wieść o cudzie rozeszła się po okolicy lotem błyskawicy.
Jan z wdzięczności za to niezwykłe widzenie polecił wyrzeźbić figurkę przedstawiającą Matkę Bożą. Umieszczono ją w dziupli starej lipy. Odtąd ludzie zaczęli gromadzić się przed nią na modlitwie. Przybywali nawet z daleka. Inna wersja tej opowieści mówi, że ociemniały Jan modlił się przed figurką Matki Bożej z Dzieciątkiem umieszczoną na lipie. I wtedy to odzyskał wzrok.
Spragnionych cudu uzdrowienia przybywało. Najpierw u stóp starej lipy ustawiono kamienny ołtarz, a obok – kropielnicę i lichtarz, które obecnie można zobaczyć w krużganku bazyliki. W latach 1715-1723 wzniesiono okazały barokowy kościół, podniesiony w 1936 r. przez papieża Piusa XI do godności bazyliki mniejszej. Figurkę Maki Bożej z Dzieciątkiem, datowaną na XIV w., umieszczono w ołtarzu głównym. Ma ona zaledwie 28 cm wysokości. Od 1980 r. nosi korony papieskie i tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin. W krużgankach eksponowane są liczne wota składane w podzięce za uzdrowienie przez chorych.
